Elise: “Ik geloof in het goede van de mens”

Ik merk dat het lastig is om over Project390 te vertellen in gezelschap. Als je op een gelegenheid bent, of in het gezelschap van mensen, dan wordt er vaak geïnformeerd over wat je momenteel allemaal bezighoudt. Het is voor mij dan eenvoudig om te vertellen over mijn studie. Hier kan ik heel erg enthousiast over zijn en veel over vertellen. Maar zodra we hier wat dieper op ingaan dan komt ook Project390 aan bod. Dit is een serieus en ernstig onderwerp dat je niet zo gauw op de koffietafel gooit. Maar maakt dit het onderwerp dan minder relevant om over te praten? Denk jij er zelf ooit over na om een zwaar onderwerp aan te kaarten dat je momenteel erg bezig houdt? Voor mij is dat erg lastig, maar zeker de moeite waard. Hierdoor kom je er namelijk achter hoe andere mensen hierover denken.

 

Over Project390 krijg ik veel uiteenlopende reacties te horen, zoals: “Maar dan kun je toch gewoon naar slachtofferhulp?” of als je vertelt dat men hun ei niet kwijt kan bij vrienden of familie: “Dat zal toch allemaal wel meevallen”. In eerste instantie lijkt dat zo, totdat je het zelf meemaakt. Dan kom je er pas achter hoe iedereen in je omgeving erop reageert. Ik geloof graag in het goede van de mens. Iedereen verdient een eerlijke kans om te praten over waar hij of zij mee zit. Ook als het een onderwerp is dat je eigenlijk liever vermijdt, of waar je misschien stiekem toch al vooroordelen over hebt gehad. Hier heb ik mezelf ook schuldig aan gemaakt en ik weet zeker dat jij dat ook wel eens hebt gedaan. Maar hier kun je natuurlijk zelf altijd verandering in brengen.

 

Geloof jij net als ik ook dat iedereen een eerlijke kans verdient en zijn of haar verhaal mag vertellen? Zou jij ook ons project een eerlijke kans willen geven? Samen kunnen wij mensen steunen die zich in de naaste omgeving van een moordverdachte bevinden.

 

Doneer hier voor ons project op VoordeKunst

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *